Minimal music

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Genre

In de jaren zestig maakten Amerikaanse componisten muziek uit korte patronen die eindeloos herhaald worden en langzaam veranderen. Terry Riley schreef In C (1964), Steve Reich liet in It's Gonna Rain (1965) twee tapelussen langzaam uit de pas lopen, en Philip Glass werkte met herhaalde arpeggio's; hij en Riley lieten zich inspireren door Indiase muziek. Minimal music werd een bron voor ambient, techno en elektronische muziek, en voor bands als The Velvet Underground.

Luisteren

• 
  Music for 18 Musicians · Steve Reich, 1978
  Apple Music ↗
• 
  In C · Terry Riley, 1968
  Apple Music ↗
• 
  Opening · Philip Glass, 1982
  Apple Music ↗

In School of Rock

• Genrekaart Kaart
• De Droomfabriek: Filmrol 1 ReaderLatere componisten, onder wie John Cage, lieten zich door zijn herhalende, onopvallende muziek beïnvloeden, en hij geldt als een voorloper van de minimal music (zie Filmrol 5).
• De Droomfabriek: Filmrol 3 ReaderZe schrijven voor kleine ensembles, gebruiken herhaling zoals in de minimal music , waarin korte patronen lang worden herhaald en langzaam veranderen, en kiezen vaak een ironische of vervreemdende toon.
• De Droomfabriek: Filmrol 5 ReaderMinimal music bouwt een score uit korte figuren die steeds herhaald worden en langzaam veranderen.
• De Droomfabriek: Filmrol 7 ReaderHij studeerde compositie aan de Kunitachi-muziekacademie in Tokio en begon in de minimal music , een stroming waarin korte muzikale patronen lang worden herhaald en langzaam veranderen.

Zie ook

• Louis Andriessen
• Elektronische studio en musique concrète
• Europese kunstmuziek
• Indiase klassieke muziek
• Cage en Fluxus
• Toeval en stilte: John Cage
• Synthesizerorkest, ambient en new age
• IDM
• Heilig minimalisme
• Minimal music in film