Modale jazz

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Genre

Modale jazz · In modale jazz improviseren de musici niet over een snelle reeks akkoorden, maar lang over één modus: een toonladder met een eigen karakter, zoals het dorisch. Dat geeft meer ruimte om melodisch te denken. Componist George Russell beschreef het idee in 1953 in zijn theorieboek over het lydische concept. Miles Davis paste het toe op Milestones (1958) en op Kind of Blue, opgenomen in maart en april 1959 in de Columbia-studio aan 30th Street in New York. Het openingsstuk So What heeft zestien maten in D-dorisch, acht maten een halve toon hoger en weer acht in D. Kind of Blue werd het best verkochte jazzalbum ooit. John Coltrane, pianist McCoy Tyner en Herbie Hancock bouwden in de jaren zestig op de modale aanpak voort.

Luisteren

• 
  So What · Miles Davis, 1959
• 
  Impressions (live in de Village Vanguard) · John Coltrane, 1961
• 
  Maiden Voyage · Herbie Hancock, 1965

In School of Rock

• Jazzkaart Kaart
• Mixtape 5 Reader
• Mixtape 5: Jazz Festival ReaderTrack 01 · vanaf 1949 · New York Cool jazz en modale jazz Gil Evans Miles Davis was als jonge trompettist in de band van Charlie Parker begonnen.
• De Droomfabriek: Filmrol 4 ReaderHet geldt als een vroeg voorbeeld van modale jazz : improvisatie op een toonladder (een modus) in plaats van op snel wisselende akkoorden, zoals in de bebop.

Zie ook

• Cannonball Adderley
• Bill Evans
• Paul Chambers
• Wayne Shorter
• Ron Carter
• Tony Williams
• Elvin Jones
• Alice Coltrane
• Chick Corea
• Joe Henderson
• Ahmad Jamal
• Charles Lloyd
• Hard bop
• Cool jazz en modale jazz
• Spirituele jazz
• ECM-geluid
• Ethio-jazz
• Het nieuwe pianotrio