Willekeurig artikel Alle artikelen A–Z
2 talen

Joe Henderson

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Joe Henderson was een Amerikaanse jazztenorsaxofonist en af en toe fluitist, geboren in 1937 in Lima, Ohio, als een van veertien kinderen. Zijn grootste inspiratie was Charlie Parker. Op zijn achttiende speelde hij al in de jazzscene van Detroit en studeerde hij bij Larry Teal. Van 1960 tot 1962 zat hij in het Amerikaanse leger, waarna hij naar New York verhuisde. Trompettist Kenny Dorham werd zijn mentor.

Muziek en doorbraak

Van 1963 tot 1968 verscheen hij op bijna dertig albums van Blue Note, waaronder vijf onder eigen naam. Die liepen uiteen van behoudende hardbop, zoals Page One uit 1963, tot verkennender sessies als Inner Urge en Mode for Joe. Hij speelde een belangrijke solo op Song for My Father van Horace Silver, bij wie hij in de band zat, en speelde op platen van Lee Morgan, Grant Green en Herbie Hancock. In 1967 tekende hij bij Milestone Records. Daar experimenteerde hij met jazzfunk, overdubs en elektronische effecten, en titels als Power to the People en In Pursuit of Blackness lieten zijn politieke bewustzijn zien.

Invloed

In 1971 verhuisde hij naar San Francisco, waar hij de rest van zijn leven woonde. In de jaren tachtig herwerkte hij vooral standards en eigen composities. Het tweedelige State of the Tenor uit 1986 werd opgenomen in het Village Vanguard. In 1991 tekende hij bij Verve en maakte hij later een album met muziek van Billy Strayhorn. Hij overleed in 2001. Zijn kracht lag in zijn veelzijdigheid: bebop, rhythm-and-blues, latin en avant-garde klonken allemaal in zijn spel.

Luisteren

Luistertip. Luister naar Song for My Father van Horace Silver en let op Hendersons tenorsolo, waarin hij boven een latinritme bluesachtige en onverwachte frasen speelt.

Discografie

Studioalbums

Ander werk

In School of Rock

Zie ook