Jazzfunk

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Genre

Jazzfunk legt de nadruk op de groove van funkmuzikanten als James Brown en Sly Stone. De ritmesectie speelt korte, herhaalde patronen die in elkaar grijpen; de blazers en toetsen spelen daar kort en ritmisch overheen. Synthesizers kregen een vaste plek. Herbie Hancock nam in 1973 Head Hunters op, dat lange tijd het best verkochte jazzalbum was; de baslijn van Chameleon speelt hij zelf op een synthesizer. Trompettist Donald Byrd werkte met producers Larry en Fonce Mizell en maakte soul- en funkplaten voor Blue Note. Ook vibrafonist Roy Ayers en toetsenist Lonnie Liston Smith kregen een groot publiek. In de jaren tachtig verzamelden Britse dj's deze platen als rare groove, en in de hiphop werden ze veel gesampled.

Luisteren

• 
  Chameleon · Herbie Hancock, 1973
• 
  Everybody Loves the Sunshine · Roy Ayers, 1976
• 
  Expansions · Lonnie Liston Smith, 1975

In School of Rock

• Jazzkaart Kaart
• De Droomfabriek: Filmrol 4 ReaderRoy Ayers schreef het jaar daarna jazzfunk voor Coffy (1973), met Pam Grier als verpleegster die wraak neemt op drugsdealers.
• After Hours: Sessie 3 ReaderDit is jazzfunk : een groove van zestiende noten die niet ophoudt, met daarboven een eenvoudig thema en solo's op elektrische piano en synthesizer.

Zie ook

• Jaco Pastorius
• Stanley Clarke
• Bennie Maupin
• Hugh Masekela
• George Benson
• Grover Washington Jr.
• David Sanborn
• Candy Dulfer
• Hans Dulfer
• Roy Hargrove
• Thundercat
• Weather Report
• Freddie Hubbard
• Snarky Puppy
• Kokoroko
• Quincy Jones
• Ramsey Lewis
• Stanley Turrentine
• Grant Green
• Herbie Mann
• Jan Hammer
• Sérgio Mendes
• Hailu Mergia
• Fusion en jazzrock
• Soul jazz
• Acid jazz
• Jazzrap
• Nieuwe jazz uit Los Angeles