2 talen
James Jamerson
Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest
James Jamerson werd op 29 januari 1936 geboren op Edisto Island in South Carolina. Hij groeide deels op bij zijn grootmoeder, die piano speelde, en luisterde naar gospel, blues en jazz op de radio. In 1954 verhuisde hij met zijn moeder naar Detroit. Op de middelbare school begon hij contrabas te spelen, en al snel speelde hij in de blues- en jazzclubs van de stad.
Muziek en doorbraak
Vanaf 1959 werkte hij vast in Hitsville U.S.A., de studio van Berry Gordy en Motown. Hij hoorde bij de kern van sessiemuzikanten die zich The Funk Brothers noemden en die op het overgrote deel van de Motown-platen uit de jaren zestig spelen. Begin jaren zestig stapte hij over van contrabas op een elektrische Fender Precision. Zijn bas is te horen op My Girl van The Temptations, You Can't Hurry Love van The Supremes, Dancing in the Street van Martha and the Vandellas, Reach Out I'll Be There van The Four Tops en het grootste deel van What's Going On van Marvin Gaye. Hij speelde mee op 23 nummers 1 in de Amerikaanse poplijst.
Invloed
Voor Jamerson speelde een bassist vooral grondtonen en eenvoudige patronen. Hij maakte er beweeglijke, melodieuze lijnen van, met chromatische loopjes en syncopen, die toch vastzaten aan de groove van de drums. Bassisten van Paul McCartney tot Sting en Flea noemen hem als invloed. Toch werd hij pas in 1971 voor het eerst op een hoes vermeld. Na de verhuizing van Motown naar Los Angeles raakte hij uit beeld, en hij overleed daar op 2 augustus 1983 aan de gevolgen van alcoholisme.
Luisteren
In School of Rock
- Mixtape 6: Fear of a Black Planet Reader
Hun bassist James Jamerson bepaalde met zijn beweeglijke baslijnen voor een groot deel het Motown-geluid.
- Mixtape 12: De hitfabriek Reader
Er was een vaste studioband, The Funk Brothers, met onder anderen bassist James Jamerson en drummer Benny Benjamin.
Genoemd in andere artikelen
- Fender Precision Bass Techniek
James Jamerson speelde in de studio van Motown in Detroit beweeglijke, syncopische baslijnen die het hart van de hits vormen.