2 talen
John Gilmore
Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest
John Gilmore (1931 tot 1995) was een Amerikaanse jazzsaxofonist, klarinettist en slagwerker. Hij groeide op in Chicago en speelde vanaf zijn veertiende klarinet. Tenorsaxofoon pakte hij op tijdens zijn dienst bij de luchtmacht, van 1948 tot 1951. In 1952 toerde hij met de Harlem Globetrotters, in een ensemble met pianist Earl Hines. Een jaar later ontmoette hij pianist en bandleider Sun Ra, en dat bepaalde de rest van zijn loopbaan.
Muziek en doorbraak
Vier decennia lang speelde en nam Gilmore bijna uitsluitend op met Sun Ra, eerst in een trio en daarna in het Sun Ra Arkestra. In de jaren vijftig leidde hij met Clifford Jordan een band, en in 1957 namen ze voor Blue Note Blowing in from Chicago op, met onder anderen Horace Silver en Art Blakey in de ritmesectie. Daarnaast was hij sideman bij onder meer Miles Davis, Art Blakey, Paul Bley, Andrew Hill en McCoy Tyner. Van 1964 tot 1966 speelde hij bij de Jazz Messengers van Blakey. Na de dood van Sun Ra in 1993 leidde hij het Arkestra tot zijn eigen dood.
Invloed
Gilmore speelde zowel flexibel, helder post-bop als abstracte passages met schrille hoge uithalen. John Coltrane, vijf jaar ouder, was onder de indruk en nam eind jaren vijftig informeel les bij hem. Chasin' the Trane werd mede door Gilmores klank geïnspireerd. Dat hij zijn leven aan Sun Ra wijdde, verbaasde sommigen, want hij had een grote ster kunnen worden. Hij vond Sun Ra's harmonie een logisch vervolg op bebop.
Luisteren
Discografie
Studioalbums
- 1957Blowing in From Chicago
- 1975Turning Point
- 1999For My Father & Frank
In School of Rock
- After Hours: Sessie 3 Reader
De saxofonisten John Gilmore, Marshall Allen en Pat Patrick speelden er tientallen jaren in.