Doug Watkins

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Doug Watkins · Douglas Watkins werd in 1934 in Detroit geboren en werd een van de gezochte bassisten van de hardbop. Hij was een van de oorspronkelijke leden van de Jazz Messengers en speelde daarna in het kwintet van Horace Silver. Daarnaast werkte hij als freelancer met onder anderen Gene Ammons, Kenny Burrell, Donald Byrd, Art Farmer, Jackie McLean, Hank Mobley, Lee Morgan, Sonny Rollins en Phil Woods. Volgens de autobiografie van Horace Silver verlieten Watkins en Silver de band van Art Blakey omdat ze genoeg hadden van de politiecontroles waaraan de groep door de drugsproblemen van andere leden bloot stond.

Muziek en doorbraak

Zijn bekendste opname is die op het album Saxophone Colossus van Sonny Rollins uit 1956, waarop hij op zijn tweeëntwintigste samenspeelt met Max Roach en Tommy Flanagan. In 1961 nam Charles Mingus hem aan voor de baspartij toen Mingus zelf even achter de piano plaatsnam, wat leidde tot de albums Oh Yeah en Tonight at Noon.

Invloed

Als bandleider maakte hij maar twee albums: Watkins at Large voor Transition en Soulnik voor New Jazz. Voor het laatste, in 1960 opgenomen met Yusef Lateef, speelde hij cello, een instrument dat hij pas enkele dagen daarvoor was gaan bespelen. In 1962 kwam hij op 27-jarige leeftijd om bij een auto-ongeluk bij Holbrook in Arizona. Zijn naam staat daarom vooral op andermans platen, als de vaste, stuwende bas onder de hardbop van de jaren vijftig.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1956Watkins at Large
• 1957Jazz Eyes
• 1958Wheelin’ & Dealin’
• 1960Soulnik

In School of Rock

• After Hours: Sessie 2 ReaderIn november 1954 en februari 1955 nam Silver voor Blue Note twee sessies op met een kwintet: Kenny Dorham op trompet, Hank Mobley op tenorsaxofoon, Doug Watkins op bas en Blakey op drums.