Willekeurig artikel Alle artikelen A–Z
2 talen

Jackie McLean

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Jackie McLean was een Amerikaanse altsaxofonist, componist, bandleider en docent. Hij werd op 17 mei 1931 in Harlem geboren. Zijn vader speelde gitaar in het orkest van Tiny Bradshaw en stierf in 1939. Daarna kreeg Jackie les van zijn peetvader, zijn stiefvader, die een platenwinkel had, en een aantal bekende leraren. Buren als Thelonious Monk en Bud Powell gaven hem informeel les. In 1951 speelde hij, twintig jaar oud, samen met Sonny Rollins mee op het album Dig van Miles Davis. Hij nam ook op met Gene Ammons, met Charles Mingus voor Pithecanthropus Erectus en met Art Blakeys Jazz Messengers.

Muziek en doorbraak

Zijn eerste platen als leider vallen onder hardbop. Later werd hij een vertolker van modale jazz, zonder zijn basis in hardbop los te laten. Hij stond bekend om een eigen toon, die op die van een tenorsaxofoon leek en vaak bitterzoet, doordringend of schroeiend werd genoemd, met een iets te hoge stemming en een sterk gevoel voor blues. In 1962 nam hij voor Blue Note Let Freedom Ring op, waarin hij ideeën van de freejazz van Ornette Coleman met hardbop combineerde. Hij had een goed oog voor talent en steunde onder anderen Tina Brooks, Charles Tolliver en Larry Willis.

Invloed

In 1967 beëindigde Blue Note zijn contract en hij richtte zich op toeren. Vanaf 1968 gaf hij les aan de Hartt School van de universiteit van Hartford en in 1970 richtte hij met zijn vrouw Dollie en bassist Paul Brown het Artists Collective in Hartford op, een organisatie voor de cultuur van de Afrikaanse diaspora. In 2001 kreeg hij de American Jazz Masters fellowship. Hij overleed in 2006 en kwam in dat jaar in de DownBeat Hall of Fame.

Luisteren

Luistertip. Luister naar Let Freedom Ring en let op de toon van zijn altsaxofoon: wat klinkt er scherp en schroeiend, en waar breekt hij uit het harmonische kader?

Discografie

Studioalbums

Zie ook

Categorieën: Artiesten