Sid Catlett

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Sid Catlett, bijgenaamd Big Sid, was een Amerikaanse jazzdrummer, geboren in 1910 in Evansville, Indiana. Hij kreeg als kind piano- en drumles en kreeg in Chicago zijn eerste drumstel. Daar nam hij de stijlen van drummers als Zutty Singleton en Baby Dodds in zich op. In 1928 speelde hij bij Darnell Howard en daarna bij het orkest van Sammy Stewart in New York. In de jaren dertig speelde en nam hij op met Benny Carter, McKinney's Cotton Pickers, Fletcher Henderson en Don Redman.

Muziek en doorbraak

Van 1938 tot 1942 was hij de vaste drummer in de bigband van Louis Armstrong, en van 1947 tot 1949 speelde hij bij Armstrongs All-Stars. Daarnaast speelde hij af en toe bij Benny Goodman en in 1945 kort bij Duke Ellington. Hij was een van de weinige drummers die probleemloos overstapten naar de bebop en speelde in 1945 op opnames van Dizzy Gillespie. In de film Jammin' the Blues zag men hem in beeld, maar de drums op de soundtrack kwamen van Jo Jones. Hij overleed in 1951 aan een hartaanval, tijdens een benefietconcert in Chicago.

Invloed

Catlett was bekend als smaakvol, stabiel en ondersteunend. Hij wilde zijn geluid laten opgaan in dat van de hele groep en vroeg solisten wat ze wilden: borstels, stokken of het Chinese bekken. Earl Hines zei dat hij leek te weten wat je ging spelen voordat je het zelf wist. Zijn solo's klonken gestructureerd, met variaties en plotselinge stiltes, en hij was ook een showman die zijn stokken liet stuiteren. Zijn zoon Sid werd basketballer in de NBA.

Luisteren

In School of Rock

• After Hours: Sessie 2 ReaderOp 11 mei 1945 volgde een sessie voor het label Guild, met pianist Al Haig, bassist Curly Russell en drummer Sid Catlett.