2 talen
Don Redman
Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest
Don Redman werd in 1900 geboren in Piedmont, West Virginia. Zijn vader was muziekleraar, zijn moeder zangeres. Op zijn derde speelde hij trompet en op zijn twaalfde beheerste hij vrijwel alle blaasinstrumenten, van trompet tot hobo, en ook piano. Na een studie aan Storer College en het conservatorium van Boston trok hij naar New York. Begin jaren twintig kwam hij in het orkest van Fletcher Henderson, waar hij vooral klarinet en saxofoon speelde en al snel de arrangementen ging schrijven.
Muziek en doorbraak
Die arrangementen maakten hem belangrijk. Redman zette de koperblazers en de rietblazers tegenover elkaar: de ene sectie speelde een figuur, de andere gaf antwoord. Hij liet de melodie van sectie naar sectie en van solist naar solist verhuizen, en schreef samenklanken onder de solo's. Zo legde hij de basis voor het geluid dat later swing zou heten, en voor veel bigbandmuziek in de decennia daarna. In 1927 werd hij muzikaal leider van McKinney's Cotton Pickers, en in 1931 begon hij zijn eigen orkest, dat lang speelde in Connie's Inn in Manhattan. Met Chant of the Weed had hij dat jaar een eerste hit. Zijn platen voor Brunswick uit 1931 tot 1934 behoren tot de meest ingewikkelde jazzarrangementen van vóór het swingtijdperk.
Invloed
Na 1940 hief Redman zijn band op en schreef hij arrangementen voor onder anderen Jimmy Dorsey, Count Basie en Harry James. In de jaren vijftig leidde hij de band van zangeres Pearl Bailey. Hij overleed in 1964 in New York. Zijn neef Dewey Redman en achterneef Joshua Redman werden ook saxofonist.
Luisteren
In School of Rock
- Mixtape 1: Het ontstaan van popmuziek Reader
Arrangeurs als Fletcher Henderson en Don Redman schreven korte, herhaalde motieven, riffs , en lieten de secties elkaar beantwoorden: de saxen spelen een zin, het koper antwoordt.
- After Hours: Sessie 1 Reader
De arrangeur van het orkest was Don Redman, een saxofonist met een conservatoriumopleiding.
Genoemd in andere artikelen
- Bigband Genre
Fletcher Henderson en Don Redman legden in New York in de jaren twintig de basis; Duke Ellington schreef voor de persoonlijke klank van zijn eigen musici.