Lionel Hampton and His Orchestra

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Lionel Hampton and His Orchestra · Lionel Hampton was een Amerikaanse jazzvibrafonist, slagwerker en bandleider, in 1908 geboren in Louisville en opgegroeid in Chicago. Als tiener speelde hij drums, in Californië werkte hij bij het orkest van Les Hite. Toen Louis Armstrong in 1930 de band inhuurde, was hij zo onder de indruk van Hamptons vibrafoon dat hij hem liet meespelen. Zo maakte Hampton het instrument populair in de jazz. In 1936 nodigde Benny Goodman hem uit voor zijn trio, dat een kwartet werd met Teddy Wilson en Gene Krupa. Het was een van de eerste gemengde jazzgroepen die voor publiek speelde.

Muziek en doorbraak

In 1940 verliet Hampton Goodman en richtte hij een eigen bigband op. Met dat orkest nam hij op 26 mei 1942 voor Decca Flying Home op, in een arrangement van pianist Milt Buckner. De solo van saxofonist Illinois Jacquet verwees al naar de rhythm-and-blues. Het nummer werd de herkenningsmelodie van Hampton. Zijn orkest werd een springplank voor jonge muzikanten, onder wie Charles Mingus, Wes Montgomery, Dinah Washington, Dizzy Gillespie en Quincy Jones.

Invloed

De bigband speelde swing met veel energie. Bij een openluchtconcert in 1950 sloeg het publiek bijna door toen zijn band over het veld marcheerde. Zijn orkest sloeg zo een brug tussen swing en rhythm-and-blues. In 1996 kreeg hij de National Medal of Arts. Hij overleed in 2002.

Luisteren

• 
  Flying Home · Lionel Hampton and His Orchestra, 1942
  Apple Music ↗

Discografie

Studioalbums

• 1948New Movements in Be-Bop
• 1956Wailin' at the Trianon
• 1962Spotlight On Lionel Hampton & His Big Orchestra
• 1990Jazz Archives, No. 20: Classics 1937/1939
• 2007Mustermesse Basel 1953

Zie ook

• Jump blues