School of Rock
Willekeurig artikel Alle artikelen A–Z
2 talen

Illinois Jacquet

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Illinois Jacquet was een Amerikaanse jazzsaxofonist, geboren op 30 oktober 1922. Zijn ouders waren Creolen uit Louisiana, maar hij groeide op in Houston, Texas. Zijn vader leidde in zijn vrije tijd een band en Illinois speelde als kind alt in die groep. Op zijn vijftiende werkte hij al bij het Milton Larkin Orchestra, een dansorkest uit de regio. In 1939 trok hij naar Los Angeles, waar Nat King Cole hem in contact bracht met Lionel Hampton. Hampton wilde hem in zijn nieuwe bigband, maar dan wel op tenorsaxofoon.

Muziek en doorbraak

In 1942 speelde Jacquet, negentien jaar oud, de solo op Flying Home van het orkest van Hampton. Het was een van de eerste keren dat een schreeuwende, rauwe tenorsax op plaat te horen was. Het stuk werd de climax van elk concert, en latere saxofonisten speelden de solo na. Daarna werkte hij met Cab Calloway, speelde hij in de film Jammin' the Blues en deed hij mee aan het eerste concert van Jazz at the Philharmonic. In 1946 volgde hij Lester Young op bij het orkest van Count Basie. Met Jimmy Mundy schreef hij Black Velvet, dat als Don'cha Go 'Way Mad een standaard werd.

Invloed

Jacquet speelde met een hard, hoog en laag spelend geluid, maar kon ook melodieus improviseren op ballads. Hij bespeelde als een van de weinige jazzmusici ook fagot. Zijn stijl beïnvloedde de saxofoon in rhythm and blues en rock-'n-roll. Hij protesteerde bovendien tegen segregatie in zijn thuisstad Houston. Tot zijn dood in 2004 bleef hij optreden.

Luisteren

Luistertip. Luister naar Flying Home met Lionel Hampton en let op de tenorsolo: hoe gebruikt Jacquet de laagste en hoogste noten, en hoe bouwt hij spanning op voor het orkest invalt?

Discografie

Studioalbums

Zie ook

Categorieën: Artiesten