Willekeurig artikel Alle artikelen A–Z
2 talen

John Cale

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

John Cale is een Welshe muzikant, componist en producer, geboren in 1942 in het mijnwerkersdorp Garnant. Thuis sprak hij Welsh; Engels leerde hij pas op de lagere school. Hij speelde orgel in de kerk en ontdekte een talent voor de altviool, waarmee hij op zijn dertiende in het nationale jeugdorkest van Wales kwam. Hij studeerde muziek in Londen, raakte betrokken bij de avant-gardebeweging Fluxus en vertrok in 1963 naar New York.

Muziek en doorbraak

Daar speelde Cale mee aan een uitvoering van achttien uur van Vexations van Erik Satie, samen met John Cage. Hij speelde ook in het Theatre of Eternal Music van componist La Monte Young, dat lange, aangehouden tonen maakte: drones. Met Lou Reed richtte hij daarna The Velvet Underground op. Op The Velvet Underground & Nico (1967) en White Light/White Heat (1968) speelt hij altviool, bas en toetsen. Spanningen met Reed leidden in 1968 tot zijn vertrek. Daarna produceerde hij het debuut van The Stooges en albums van Nico, en maakte hij soloplaten als Paris 1919 (1973), dat geldt als zijn meesterwerk, en Fear (1974). In 1990 maakte hij met Reed Songs for Drella, een eerbetoon aan Andy Warhol.

Invloed

Cale bracht de avant-garde de rockmuziek in. Zijn versterkte altviool en zijn liefde voor drones en dissonantie gaven The Velvet Underground een rauwe, experimentele kant die de band na zijn vertrek grotendeels verloor. Als producer werkte hij later met Patti Smith, The Modern Lovers en Happy Mondays, en zo bleef zijn invloed voelbaar in punk en alternatieve rock.

Luisteren

Luistertip. Luister naar Venus in Furs (1967) van The Velvet Underground. Let op de elektrische altviool van Cale, die een schurende, aanhoudende toon onder het nummer legt.

Discografie

Studioalbums

In School of Rock

Genoemd in andere artikelen

Zie ook

Categorieën: ArtiestenArt rock