Willekeurig artikel Alle artikelen A–Z
2 talen

Nico

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Nico, eigenlijk Christa Päffgen, was een Duitse zangeres, songwriter, actrice en model. Ze werd in 1938 in Keulen geboren en groeide op tijdens en na de Tweede Wereldoorlog, deels in Berlijn. Als tiener werd ze fotomodel. Later werkte ze in Parijs en New York, waar ze acteerlessen nam en speelde in films als La Dolce Vita (1960) van Federico Fellini en Chelsea Girls (1966) van Andy Warhol.

Muziek en doorbraak

Via Warhol, die de groep begeleidde, kwam ze als zangeres bij The Velvet Underground. Op het debuut The Velvet Underground & Nico (1967), met de banaan van Warhol op de hoes, zingt ze drie nummers: Femme Fatale, All Tomorrow's Parties en I'll Be Your Mirror. Een criticus beschreef haar stem als half godin, half ijspegel. Datzelfde jaar maakte ze het soloalbum Chelsea Girl, met nummers van onder anderen Bob Dylan en Tim Hardin, maar ze was ontevreden over de orkestarrangementen.

Invloed

Aangemoedigd door Jim Morrison begon ze zelf te schrijven, rond het harmonium, een traporgeltje dat haar handelsmerk werd. The Marble Index (1968), gearrangeerd door John Cale, klinkt donker en is beïnvloed door klassieke muziek. Daarna volgden Desertshore (1970) en The End... (1974). Met haar donkere kleding en strenge uiterlijk liep ze vooruit op de gothic rock. Artiesten als Siouxsie and the Banshees, The Cure, Morrissey en Björk werden door haar beïnvloed. In 1988 viel ze op Ibiza van haar fiets; ze overleed aan een hersenbloeding, 49 jaar oud.

Luisteren

Luistertip. Luister in All Tomorrow's Parties naar de stem van Nico: zwaar, vlak en bijna zonder vibrato, met een Duits accent. Let op de piano die steeds dezelfde harde akkoorden herhaalt, wat het nummer iets dwingends geeft.

Discografie

Studioalbums

In School of Rock

Zie ook

Categorieën: Artiesten