Willekeurig artikel Alle artikelen A–Z
2 talen

Italiaans neorealisme

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Genre

Italiaans neorealisme · Na de Tweede Wereldoorlog filmden Italiaanse regisseurs op straat, met lekenacteurs en weinig geld. Roberto Rossellini maakte Roma città aperta (1945), met muziek van zijn broer Renzo Rossellini. Vittorio De Sica werkte vaak met Alessandro Cicognini, onder meer aan Sciuscià (1946), Ladri di biciclette (1948) en Umberto D. (1952). Opvallend genoeg is de muziek niet altijd sober. Cicognini schreef melodieuze, sentimentele thema's die het verdriet van de personages benadrukken. Daartegenover staan stille scènes met alleen straatgeluiden. Het neorealisme bracht de film naar het dagelijks leven. De Italiaanse filmmuziek die volgde, bouwde voort op die eenvoudige, zingende melodieën.

Luisteren

Luistertip. Let op het eenvoudige, zingende thema en hoe het orkest de emotie van een kleine, alledaagse scène groter maakt.

In School of Rock

Zie ook

Categorieën: Genres