School of Rock
Willekeurig artikel Alle artikelen A–Z
2 talen

Zoot Sims

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Zoot Sims, geboren als John Haley Sims in 1925 in Inglewood, Californië, was een Amerikaanse jazzsaxofonist. Hij speelde vooral tenorsaxofoon, en later ook alt en sopraan. Zijn ouders waren vaudeville-artiesten. Hij begon op zijn dertiende op tenor en nam Lester Young, Ben Webster en Don Byas als voorbeeld. Zijn bijnaam kreeg hij als jongen van vijftien in de band van Kenny Baker, waar het woord Zoot op de lessenaar stond waarachter hij zat. Hij speelde daarna in de bigbands van onder meer Benny Goodman, Artie Shaw, Stan Kenton en Buddy Rich.

Muziek en doorbraak

Bekend werd hij als een van de Four Brothers, het saxofoonkwartet in de bigband van Woody Herman. Van 1954 tot 1956 toerde hij met het sextet van zijn vriend Gerry Mulligan, en in de vroege jaren zestig met diens Concert Jazz Band. Met Al Cohn leidde hij jarenlang een eigen groep. Albums uit zijn lange loopbaan zijn onder meer Zoot! (1956), Al and Zoot (1957), Jazz Mission to Moscow (1962), en vanaf 1975 platen voor Pablo Records, zoals Zoot Sims and the Gershwin Brothers en Basie & Zoot (1976). Ook speelde hij een solo van dertig seconden in Poetry Man van Phoebe Snow (1974) en op Lonely Women van Laura Nyro. Hij overleed in 1985 in New York.

Invloed

Sims speelde met een losse, swingende toon, die het ontspannen geluid van Lester Young combineerde met de improvisatiekracht van Charlie Parker. Hij hield zich bij zijn solo's dicht bij de melodie, zodat die herkenbaar bleef. Collega's beschouwden hem als een van de sterkste swingers. Hij toonde dat de zachte, zangerige tenortoon van het swingtijdperk ook in de moderne jazz een plaats had.

Luisteren

Luistertip. Luister naar Poetry Man van Phoebe Snow en let op het korte saxofoonsolo van Zoot Sims. Merk hoe een paar noten genoeg zijn voor een losse, zangerige zin.

Discografie

Studioalbums

In School of Rock

Zie ook

Categorieën: Artiesten