2 talen
Hot Seven
Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest
De Hot Seven was een studiogroep van trompettist Louis Armstrong, die in 1927 in Chicago platen opnam voor het label Okeh. Het was een uitbreiding van zijn Hot Five, de band waarmee hij sinds 1925 onder eigen naam opnam. De kern bleef grotendeels dezelfde, met onder anderen Johnny Dodds op klarinet, Lil Hardin Armstrong op piano en Johnny St. Cyr op banjo. Trombonist Kid Ory zat in die tijd in New York, en werd voor een deel van de opnamen waarschijnlijk vervangen door John Thomas. Er kwamen een tuba en drums bij, zodat de ritmesectie voller klonk.
Muziek en doorbraak
De bekendste opname van de Hot Seven is Potato Head Blues (1927). Daarin speelt Armstrong een solo over korte, onderbroken akkoorden van de band, zodat zijn trompet steeds alleen in de ruimte staat. Andere nummers uit deze sessies zijn Wild Man Blues en Willie the Weeper.
Invloed
Samen met de Hot Five zijn de opnamen van de Hot Seven een keerpunt in de jazz. In de oudere stijl van New Orleans improviseerden trompet, klarinet en trombone tegelijk. Op deze platen neemt de solist het voortouw, en Armstrong liet horen hoeveel ruimte een enkele muzikant kon vullen. Die verschuiving maakte de weg vrij voor de jazz van de jaren dertig en later, waarin de solo centraal stond.
Luisteren
In School of Rock
- Mixtape 1: Het ontstaan van popmuziek Reader
Met zijn groepen de Hot Five en Hot Seven nam hij tussen 1925 en 1928 platen op waarop het accent verschuift van collectieve improvisatie naar de virtuoze solist.
- After Hours: Sessie 1 Reader
In 1927 breidde Armstrong de groep uit met tuba en drums tot de Hot Seven.
Genoemd in andere artikelen
- Chicago-jazz Genre
Tussen 1925 en 1928 maakte Armstrong met zijn Hot Five en Hot Seven studio-opnamen waarop de solo belangrijker werd dan het samenspel.