Harry Carney

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Harry Carney was een jazzsaxofonist en klarinettist die ruim veertig jaar speelde in het orkest van Duke Ellington. Hij werd op 1 april 1910 geboren in Boston en groeide op vlak bij Johnny Hodges, zijn latere collega. Hij begon op zijn zevende met piano, ging op zijn veertiende over op klarinet en nam een jaar later de altsaxofoon erbij. Zijn voorbeelden waren onder anderen Buster Bailey, Sidney Bechet en Don Murray.

Muziek en doorbraak

Op zijn zeventiende speelde hij voor het eerst met Ellington, in Boston in 1927, en nam hij in oktober dat jaar zijn eerste opnamen met hem op. Hij bleef bij de band tot het einde van zijn leven. Vanaf 1928 werd de baritonsaxofoon zijn hoofdinstrument, en op dat instrument was hij lange tijd zonder echte rivalen, tot het bebop-tijdperk in het midden van de jaren veertig. Hij schreef mee aan Rockin' in Rhythm en speelde daarin de bruisende klarinetsolo. Later nam hij ook de basklarinet erbij.

Invloed

In het geluid van het Ellington-orkest vulde Carneys bariton vaak stemmen boven de voor de hand liggende lage ligging, wat de kleur van het geheel veranderde. Ellington schreef veel stukken voor hem, en in 1973 bouwde hij het Third Sacred Concert rond zijn instrument. Carney was ook de man die Ellington door het land reed. Hij overleed op 8 oktober 1974, vier maanden na Ellington.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1961Rock Me Gently

In School of Rock

• De Droomfabriek: Filmrol 4 ReaderEllington schreef altijd voor de klank van zijn musici: de gedempte trompetten met een plunjer, de zwoele altsax van Hodges, de lage baritonsax van Harry Carney.
• After Hours: Sessie 1 ReaderZijn orkest groeide, met spelers die jarenlang bleven: de baritonsaxofonist Harry Carney, de altsaxofonist Johnny Hodges, met zijn zoete, glijdende toon, en de klarinettist Barney Bigard uit New Orleans.