2 talen
Gerard Presencer
Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest
Gerard Presencer is een Britse jazztrompettist, geboren op 12 september 1972 in Watford. Hij kwam op negenjarige leeftijd bij de trompet terecht, nadat hij een solo van Roy Eldridge had gehoord. Als Dizzy Gillespie, Lee Morgan, Freddie Hubbard, Kenny Wheeler, Woody Shaw en Clifford Brown noemt hij zijn vroege invloeden. Op zijn elfde werd hij het jongste lid van het National Youth Jazz Orchestra. Op zijn achttiende speelde hij al in de groepen van pianist Stan Tracey, onder meer tijdens een concert in de Queen Elizabeth Hall in Londen dat later op Blue Note verscheen.
Muziek en doorbraak
Presencer werkte met Britse jazzmusici als Peter King, John Dankworth, Ronnie Scott en Norma Winstone, en met Amerikanen als Johnny Griffin, Chris Potter en Herbie Hancock. Hij speelt in de jazzgroepen van Charlie Watts en was de solist op Cantaloop van US3, het bestverkochte Blue Note album van de jaren negentig. Onder eigen naam maakte hij albums als Platypus, The Optimist en Chasing Reality. Daarnaast speelde hij als studiomuzikant mee op platen van Sting, Jamiroquai, Zero 7, James Brown, Ray Charles en Joni Mitchell. Ook de score van het computerspel L.A. Noire, bekroond met een BAFTA, bevat zijn trompetsolo's.
Invloed
Sinds 2010 is hij lid van de Danish Radio Big Band en woont hij in Kopenhagen. Presencer was ook een vooraanstaand docent: hij leidde van 1999 tot 2010 de jazzafdeling van de Royal Academy of Music en schreef een boek over trompetspel in geïmproviseerde muziek. Zo verbindt hij de wereld van de jazz met die van de pop.
Luisteren
Discografie
Studioalbums
- 1996Speed Trap
- 2000The Optimist
- 2001Dreams
- 2002Platypus
- 2003Chasing Reality
- 2011Days of Infinity
- 2012The Nightingale and the Rose
- 2016Groove Travels
In School of Rock
- After Hours: Sessie 4 Reader
Daarna volgen de raps van Rahsaan en een trompetsolo van Gerard Presencer.
