Chu Berry

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Leon Brown Chu Berry (1908 tot 1941) was een Amerikaanse jazztenorsaxofonist uit de jaren dertig. Hij werd geboren in Wheeling in West Virginia en studeerde drie jaar aan het West Virginia State College. Hij begon op altsaxofoon bij plaatselijke bands en wisselde naar tenor nadat hij Coleman Hawkins op tournee had gehoord. Volgens de criticus Gary Giddins kreeg hij zijn bijnaam omdat hij op het mondstuk van zijn saxofoon kauwde of omdat hij een Fu Manchu-snor had.

Muziek en doorbraak

Zijn loopbaan speelde zich vooral af in swingbands: eerst bij Sammy Stewart, daarna bij Benny Carter, Teddy Hill en Fletcher Henderson. Zijn bekendste periode was die bij Cab Calloway van 1937 tot 1941, waar hij het orkest tot een echt jazzorkest zou hebben gemaakt. Als sideman speelde hij op opnamen van Bessie Smith, Mildred Bailey, Teddy Wilson, Billie Holiday en Lionel Hampton. Hij schreef Christopher Columbus, met tekst van Andy Razaf, in 1936 opgenomen door het orkest van Henderson. Het nummer groeide uit tot een van de populairste riff-melodieën van de swingtijd en keerde terug in Jimmy Mundy's arrangement van Sing, Sing, Sing voor Benny Goodman.

Invloed

Tussen 1934 en 1939, toen Hawkins in Europa speelde, behoorde Berry tot de jongere tenoristen die om de leiding streden, naast Ben Webster en Lester Young. Zijn beheersing van gevorderde harmonie beïnvloedde Dizzy Gillespie en Charlie Parker. Parker noemde zijn eerste zoon Leon naar hem. Berry nam ook deel aan jamsessies in Minton's Playhouse, die hielpen bij het ontstaan van bebop. Hij stierf in 1941 op jonge leeftijd.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1955Tops on Tenor