Music for Pleasure

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Werk

Music for Pleasure · Voor het tweede album van The Damned kwam in november 1977 een opvallende producer achter de knoppen: Nick Mason van Pink Floyd. De band had eerst Syd Barrett gevraagd, maar die leefde te teruggetrokken. Mason zei later dat de band een veel hoger opnametempo gewend was dan hij van Pink Floyd kende. Er deed een nieuwe gitarist mee, Lu Edmonds, naast Brian James, en saxofonist Lol Coxhill speelde als gast. Het was de laatste studioplaat van de band met James en de laatste op Stiff Records. De hoes is van Barney Bubbles.

Muzikaal bleef de band punk, maar de nummers kregen een ingewikkelder opbouw. Problem Child verscheen vooraf als single en haalde de officiële Britse lijst niet. Het album kwam er ook niet in en werd door critici destijds afgedaan als een misstap. AllMusic noemde het later een respectabel punkdocument.

Luisteren

Tracklijst

1. 1Problem Child2:13Apple Music ↗
2. 2Don't Cry Wolf3:15Apple Music ↗
3. 3One Way Love3:44Apple Music ↗
4. 4Politics2:26Apple Music ↗
5. 5Stretcher Case1:52Apple Music ↗
6. 6Idiot Box4:57Apple Music ↗
7. 7You Take My Money2:03Apple Music ↗
8. 8Alone3:35Apple Music ↗
9. 9Your Eyes2:51Apple Music ↗
10. 10Creep (You Can't Fool Me)2:14Apple Music ↗
11. 11You Know5:01Apple Music ↗
12. 12Help1:46Apple Music ↗
13. 13Sick of Being Sick (Music For Pleasure - B Side)2:33Apple Music ↗
14. 14Singalongascabies0:59Apple Music ↗

Fragmenten van 30 seconden via Apple Music. Beluister het hele album op Apple Music ↗