Miles in the Sky

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Werk

Miles in the Sky verscheen op 22 juli 1968 bij Columbia. Teo Macero produceerde het in Columbia Studio B in New York. Het was het laatste volledige album van Miles Davis' Second Great Quintet met Wayne Shorter, Herbie Hancock, Ron Carter en Tony Williams, en de eerste stap richting jazzfusion. In Stuff speelt Hancock elektrische piano en Carter elektrische bas, en George Benson speelt elektrische gitaar in Paraphernalia. De titel knipoogt naar Lucy in the Sky with Diamonds van de Beatles.

De stukken zijn lang en gericht op groove, met rechte vierkwartsmaten zoals in rock. DownBeat vond het toen een van de beste platen van het kwintet. AllMusic vond het minder visionair dan Nefertiti, een overgangsalbum, maar ook boeiend en frustrerend tegelijk. Een andere recensent prees Williams' drumwerk en zag de plaat als de start van Davis' elektrische periode.

Luisteren

Tracklijst

1. 1Stuff17:02Apple Music ↗
2. 2Paraphernalia12:41Apple Music ↗
3. 3Black Comedy7:31Apple Music ↗
4. 4Country Son13:51Apple Music ↗

Fragmenten van 30 seconden via Apple Music. Beluister het hele album op Apple Music ↗

Bronnen

1. Wikipedia (en): Miles in the Sky