Spaghettiwestern

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Genre

Spaghettiwestern · Vanaf 1964 maakten Italiaanse regisseurs westerns in Spanje en Italië, goedkoper en harder dan de Amerikaanse. Ennio Morricone, opgeleid als trompettist en componist aan het conservatorium in Rome, vond er een nieuwe klank voor. In Per un pugno di dollari (1964) van Sergio Leone combineerde hij een gefloten melodie, elektrische gitaar, zweepslagen, klokken en een mannenkoor. Elk geluid kreeg een eigen rol, bijna als een personage. In Il buono, il brutto, il cattivo (1966) bootst het hoofdthema het huilen van een coyote na. Luis Bacalov en Riz Ortolani volgden met titelsongs en felle gitaarthema's. Quentin Tarantino citeerde deze muziek later vaak.

Luisteren

• 
  Django · Luis Bacalov, 1966
• 
  The Good, the Bad and the Ugly (Main Title) · Ennio Morricone, 1966
• 
  I giorni dell'ira · Riz Ortolani, 1967

In School of Rock

• Filmmuziekkaart Kaart
• De Droomfabriek: Filmrol 3 ReaderZe kregen de spottende naam spaghettiwestern .
• De Droomfabriek: Filmrol 5 ReaderMorricone, die in Filmrol 3 bij de spaghettiwestern uitgebreid aan bod komt, schreef een score die bijna lieflijk begint.
• Magazine: De regisseur als dj MagazineHij zei dat surfmuziek voor hem klonk als rock-'n-roll van Ennio Morricone, als muziek voor een spaghettiwestern.

Zie ook

• Hollywoodwestern
• Italiaanse auteursfilm (Fellini, Visconti)
• Giallo & Italiaanse horror