The Moody Blues

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

The Moody Blues was een Engelse rockband, in mei 1964 in Birmingham opgericht door Ray Thomas, Mike Pinder, Graeme Edge, Denny Laine en Clint Warwick. De naam verwees naar de brouwerij Mitchells & Butlers, die de band hoopte te sponsoren, naar het jazznummer Mood Indigo van Duke Ellington en naar de rhythm-and-blues die de groep toen speelde. Eind 1964 stond de band met Go Now op nummer 1 in Engeland. Daarna bleef het succes uit, en in 1966 vertrokken Warwick en Laine. Justin Hayward en John Lodge namen hun plaats in.

Muziek en doorbraak

Met de nieuwe bezetting veranderde de muziek. Pinder stapte over van de piano op de mellotron. In 1967 verscheen Days of Future Passed, een album dat rock combineerde met klassieke muziek, opgenomen met het London Festival Orchestra. Het leverde Nights in White Satin en Tuesday Afternoon op en geldt als een van de eerste geslaagde conceptalbums. Op de volgende platen, van In Search of the Lost Chord (1968) tot Seventh Sojourn (1972), verving de mellotron het orkest. De nummers liepen er vaak in elkaar over. In de jaren tachtig kreeg de band een synthpopgeluid, met hits als Your Wildest Dreams.

Invloed

The Moody Blues begon als beatgroep, maar groeide uit tot een van de wegbereiders van de artrock en de progressieve rock. De mellotron gaf de band een eigen klank: een toetsinstrument met bandjes van echte strijkers en fluiten, waarmee een kleine rockband als een orkest kon klinken.

Luisteren

• 
  Nights in White Satin · The Moody Blues, 1967
  Apple Music ↗

Discografie

Studioalbums

• 1965The Magnificent Moodies
• 1967Days of Future Passed
• 1968In Search of the Lost Chord
• 1969On the Threshold of a Dream
• 1969To Our Children’s Children’s Children
• 1970A Question of Balance
• 1971Every Good Boy Deserves Favour
• 1972Seventh Sojourn
• 1978Octave
• 1981Long Distance Voyager
• 1983The Present
• 1986The Other Side of Life
• 1988Sur la mer
• 1991Keys of the Kingdom
• 1999Strange Times
• 2003December

In School of Rock

• Mixtape 9: Het instrument ReaderLUISTERTIP The Moody Blues Nights in White Satin (1967) De "strijkers" zijn tapelussen in een Mellotron: hoor je hoe ze wat zweven?

Genoemd in andere artikelen

• Symfonische rock GenreDe orgelpartij van Procol Harums A Whiter Shade of Pale (1967) is geïnspireerd op Bach, en The Moody Blues namen Days of Future Passed (1967) op met een orkest.

Zie ook

• The Magnificent Moodies
• On the Threshold of a Dream
• To Our Children’s Children’s Children
• A Question of Balance
• Octave
• Symfonische rock