Sonny Greer

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Sonny Greer was een Amerikaanse jazzdrummer en zanger, vooral bekend door zijn werk bij Duke Ellington. Hij werd in 1902 geboren in Long Branch, New Jersey, en groeide op in Asbury Park. Hij leerde zichzelf drummen en zingen, met alleen de hulp van een vaudeville-drummer die hem enkele lessen gaf. Als tiener speelde hij bij orkesten in badplaatshotels aan de kust van New Jersey, en daarna drie jaar in het Howard Theatre in Washington. Daar ontmoette hij Duke Ellington.

Muziek en doorbraak

Greer was Ellingtons eerste drummer. Hij speelde in diens kwintet, de Washingtonians, en ging met hem mee naar de Cotton Club. Toen Ellingtons orkest in de jaren dertig en veertig beroemd werd, was hij er steeds bij. Greer ontwierp drums voor het bedrijf Leedy en bouwde een enorme opstelling met onder meer bellen, een gong, pauken en vibrafoon. Die stond op een verhoging en trok de blik van het publiek. Trombonist Lawrence Brown zei dat Greer bijna even populair was als Ellington, en Ellingtons zoon Mercer vertelde dat Ellington van hem graag advies aannam.

Invloed

Zijn drankgebruik werd vanaf het eind van de jaren veertig een probleem. In 1950 nam Ellington op een tournee door Scandinavie een tweede drummer mee, en in 1951 ontsloeg hij Greer. Daarna speelde Greer in de groep van Johnny Hodges, een oud-collega uit het orkest, en met onder anderen Red Allen en Tyree Glenn. In 1958 stond hij op de beroemde foto A Great Day in Harlem van Art Kane. Hij overleed in 1982.

Luisteren

In School of Rock

• After Hours: Sessie 1 ReaderIn 1923 vertrok hij met een paar vrienden uit Washington, onder wie de drummer Sonny Greer, naar New York.