Sol Hoʻopiʻi

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Sol Hoʻopiʻi, geboren als Solomon Hoʻopiʻi Kaʻaiʻai, was een Hawaïaanse lap steel-gitarist, in 1902 geboren in Honolulu als eenentwintigste kind in een groot gezin. Zijn familie leerde hem zingen en spelen. Op zijn derde speelde hij ukelele, en als tiener koos hij de Hawaïaanse steelgitaar. Op zijn zeventiende zou hij samen met twee vrienden zijn meegevaren op een stoomschip, waarna de passagiers, gecharmeerd door hun spel, het geld voor de overtocht inzamelden. In San Francisco en later Los Angeles speelde hij in clubs. In 1924 vormde hij in Los Angeles het Sol Hoʻopiʻi Trio, dat optrad in de toen populaire Polynesisch aandoende uitgaansgelegenheden.

Muziek en doorbraak

Zijn bekendste opnamen maakte hij tussen 1933 en 1938 met zijn Novelty Trio, Quartette en Five, voor Decca en Brunswick, met nummers als Hula Girl en Ten Tiny Toes. Hij speelde eerst akoestisch, maar schakelde omstreeks 1935 over op elektrische lap steel en ontwikkelde een eigen stemming naast de gebruikelijke open A of open G. Vaak gaf hij de standards van Tin Pan Alley, maar ook klassieke Hawaïaanse liederen, een bluesy of jazzy aanpak. In 1938 stopte hij met zijn werelds bestaan om voor de evangeliste Aimee Semple McPherson te spelen. Hij werd de laatste jaren blind, maar bleef spelen, componeren en lesgeven. Hij overleed in 1953.

Invloed

Zijn eigenzinnige ritme, harmonie en melodie beïnvloedden niet alleen Hawaïaanse muzikanten, maar ook steelgitaristen uit de country en western swing, zoals Joaquin Murphy en Jerry Byrd. In 2012 nam de Library of Congress zijn opname van Fascinating Rhythm op in het National Recording Registry.

Luisteren

• 
  Hula Blues · Sol Hoʻopiʻi, 2012

Discografie

Studioalbums

• 1991Master of the Hawaiian Guitar, Volume 1
• ?Master of the Hawaiian Guitar, Volume Two

Zie ook

• Hawaïaanse slack key en steelgitaar