Willekeurig artikel Alle artikelen A–Z
2 talen

Shelly Manne

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Shelly Manne was een Amerikaanse jazzdrummer, geboren in 1920 in Manhattan. Zijn vader en ooms waren drummers. Hij groeide op met de swingdrummers Jo Jones en Dave Tough als voorbeeld en ontwikkelde zijn stijl in de clubs van 52nd Street. In 1940 had hij zijn eerste baan bij een bekende bigband, het orkest van Bobby Byrne. Hij nam op met Coleman Hawkins en speelde met Dizzy Gillespie en Charlie Parker toen de bebop opkwam. Eind jaren veertig en begin jaren vijftig groeide hij uit tot ster bij Woody Herman en Stan Kenton.

Muziek en doorbraak

Begin jaren vijftig vestigde hij zich in Los Angeles, op een ranch waar hij en zijn vrouw paarden hielden. Daar werd hij een belangrijk gezicht van de West Coast Jazz. Hij speelde met onder anderen Shorty Rogers, Art Pepper, Chet Baker en Hampton Hawes en nam veel op voor Contemporary Records. In 1959 nam zijn kwintet drie dagen lang live op in de Black Hawk in San Francisco, wat vier lp's opleverde. Zijn album The West Coast Sound uit 1953, met speciaal bestelde composities, laat de strak gearrangeerde, koele stijl horen. Zelf hield hij er niet van in dat hokje gestopt te worden.

Invloed

Manne was veelzijdig. Hij speelde dixieland, swing, bebop, avant-gardejazz en later fusion, en speelde mee op honderden Hollywoodfilms en televisieprogramma's. Albums als West Side Story uit 1960 en Daktari uit 1967 laten zijn breedte horen. Hij overleed in 1984. Manne liet zien dat een drummer een solist en een kleurrijke begeleider tegelijk kan zijn.

Luisteren

Luistertip. Luister naar West Side Story van Shelly Manne en let op het slagwerk: hoe hij de melodieen van Bernstein met kleur en korte accenten ondersteunt in plaats van alleen de tel te houden.

Discografie

Studioalbums

In School of Rock

Zie ook