Septeto Nacional de Ignacio Piñeiro

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Het Septeto Nacional, voluit het Septeto Nacional de Ignacio Piñeiro, was een Cubaanse groep die de son, de muziekstijl van Cuba, verder ontwikkelde voordat Arsenio Rodríguez dat deed. De groep begon in 1927 als sextet in het centrum van Havana, onder leiding van Ignacio Piñeiro. De belangrijkste vernieuwing was dat een trompet werd toegevoegd aan de percussie, de zang en de snaarinstrumenten. Daardoor werd het aantal muzikanten zeven en kreeg de naam septeto zijn betekenis.

Muziek en doorbraak

In 1929 speelde de groep op de Iberoamerikaanse Tentoonstelling in Sevilla. In 1933 werd ze uitgenodigd voor de wereldtentoonstelling Century of Progress in Chicago. In datzelfde jaar nam Lázaro Herrera de leiding over, omdat Piñeiro de groep om financiële redenen verliet. Ondanks het succes verdienden de muzikanten erg weinig. In 1937 ging de groep uit elkaar, maar in 1940 kwam ze nog bijeen voor een opname en later voor een televisieoptreden. Later verschenen er compilaties met haar werk, zoals Sones Cubanos en Poetas del son.

Invloed

De muziek van het septet is son in zijn klassieke vorm: zang in wisselende stemmen, gitaar en tres, trompet en percussie, met een ritme dat danst maar niet jaagt. Het geluid is een van de bouwstenen waarop later de salsa werd gebouwd. Voor wie de geschiedenis van de Latijns-Amerikaanse pop wil begrijpen, is deze groep een vroeg en belangrijk voorbeeld.

Luisteren

• 
  Échale Salsita · Septeto Nacional de Ignacio Piñeiro, 1930
  Apple Music ↗

Discografie

Studioalbums

• 1962Sones Cubanos
• 1965Septeto Nacional de Ignacio Piñeiro
• 1999Havana Mood
• 1999Más cuba libres
• 1999Son de la loma
• 2002Poetas del son

Zie ook

• Son