Memphis Minnie

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Memphis Minnie werd in 1897 geboren als Lizzie Douglas, waarschijnlijk in Tunica County in Mississippi, al zei ze zelf dat ze uit New Orleans kwam. Ze was de oudste van dertien kinderen. Op haar achtste kreeg ze een gitaar, op tienjarige leeftijd kon ze banjo spelen en op haar elfde gitaar, en dan speelde ze al op feesten. In 1910 liep ze van huis weg naar Beale Street in Memphis. Jarenlang speelde ze op straathoeken, en van 1916 tot 1920 toerde ze met het Ringling Brothers Circus door het Zuiden.

Muziek en doorbraak

In 1929 begon ze op te treden met haar tweede man, Kansas Joe McCoy. Een talentscout van Columbia Records ontdekte hen voor een kapperszaak, waar ze voor dubbeltjes speelden. In New York kregen ze van Columbia de namen Kansas Joe en Memphis Minnie. Later vestigde ze zich in Chicago, waar ze veel opnam voor producer Lester Melrose. Ze trouwde met Ernest Lawlars, bekend als Little Son Joe, die een meer ritmische begeleiding aan haar gitaarspel toevoegde. In totaal nam ze ongeveer tweehonderd nummers op, onder meer When the Levee Breaks, Me and My Chauffeur Blues, Bumble Bee en Nothing in Rambling.

Invloed

Minnie was een gitariste, zangeres en songschrijfster die zich als vrouw een gezaghebbende plek op het podium veroverde. In 1933 won ze in een Chicago nachtclub een wedstrijd van Big Bill Broonzy. Na de jaren veertig veranderde de smaak van het publiek en kwam ze bij kleinere labels terecht. In 1957 keerde ze met Lawlars terug naar Memphis, waar ze af en toe op de radio jonge bluesmuzikanten aanmoedigde. Ze overleed in 1973.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• ?I Ain't No Bad Gal