School of Rock
Willekeurig artikel Alle artikelen A–Z
2 talen

Lew Tabackin

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Lew Tabackin is een Amerikaanse jazzsaxofonist en fluitist, in 1940 geboren in Philadelphia. Hij begon op zijn twaalfde met fluit en op zijn vijftiende met tenorsaxofoon. Als saxofonist noemde hij Al Cohn en Coleman Hawkins als voorbeelden, bij de fluit koos hij klassieke spelers als Jean-Pierre Rampal. Hij studeerde fluit aan het Philadelphia Conservatory of Music. In 1967 ontmoette hij pianiste Toshiko Akiyoshi, toen hij in de band van Clark Terry speelde. Ze vormden eind jaren zestig een kwartet en trouwden in 1969.

Muziek en doorbraak

In 1973 richtten ze in Los Angeles samen een bigband op, de Toshiko Akiyoshi Lew Tabackin Big Band, die later doorging als Toshiko Akiyoshi Jazz Orchestra. Onder eigen naam verschenen onder meer Let The Tape Roll in 1975, Tenor Gladness en Trackin' in 1977, Rites of Pan in 1979, My Old Flame in 1983 en Angelica in 1985. Ook nam hij op met Phil Woods.

Invloed

Criticus Scott Yanow noemt hem een van de weinige jazzmusici die op twee instrumenten twee volledig verschillende persoonlijkheden heeft ontwikkeld: een krachtige hardbopstijl op saxofoon en een delicaat spel op fluit. Naast zijn muziek steunt hij de Jazz Foundation of America, die oudere jazz- en bluesmusici helpt. In de geschiedenis van de bigband is hij een belangrijke solist in een orkest dat Japanse en Amerikaanse jazz verbond.

Luisteren

Luistertip. Luister naar een opname waarop Tabackin zowel tenorsaxofoon als fluit speelt, bijvoorbeeld op Rites of Pan. Let op het verschil tussen de stevige, ruwe saxofoon en de lichte, zingende fluit.

Discografie

Studioalbums

In School of Rock

Categorieën: Artiesten