2 talen
Jymie Merritt
Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest
Jymie Merritt, geboren als James Raleigh Merritt, was een Amerikaanse jazzbassist, bandleider en componist. Hij werd in 1926 geboren in Philadelphia en overleed in 2020. Zijn moeder gaf zang- en pianoles en leidde een koor. Na zijn diensttijd in het leger werkte hij kort in het vastgoedbedrijf van zijn vader. Daarna raakte hij geïnspireerd door een opname van Duke Ellington met de bassist Jimmy Blanton, en na een korte flirt met de klarinet koos hij de contrabas. Hij studeerde bij Carl Torello, bassist van het Philadelphia Orchestra.
Muziek en doorbraak
In het begin van de jaren vijftig toerde hij met Bull Moose Jackson en werkte hij van 1955 tot 1957 met bluesman B.B. King. In 1957 verhuisde hij naar New York en sloot hij zich aan bij Art Blakey en de Jazz Messengers, samen met Benny Golson, Bobby Timmons en Lee Morgan. Hij bleef tot 1962. In dat jaar richtte hij zijn eigen groep op, de Forerunners, die hij met onderbrekingen tot aan zijn dood leidde. Later speelde hij met Chet Baker, Max Roach en Dizzy Gillespie.
Invloed
Merritt was ook een componist. Zijn stuk Nommo, opgenomen op Drums Unlimited (1966) van Max Roach, leverde hem een nominatie op in de critici-poll van DownBeat. Absolutions stond op Live at the Lighthouse (1970) van Lee Morgan. Hij is daarmee een voorbeeld van een bassist die niet alleen de basis legde, maar ook eigen muziek schreef voor de grote namen van de hardbop en de jazz van de jaren zestig.
Luisteren
In School of Rock
- After Hours: Sessie 2 Reader
In die bezetting zaten verder de twintigjarige trompettist Lee Morgan, pianist Bobby Timmons en bassist Jymie Merritt.