International Sweethearts of Rhythm

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

De International Sweethearts of Rhythm waren een Amerikaans jazzorkest en gelden als de eerste raciaal gemengde bigband van alleen vrouwen in de Verenigde Staten. De eerste leden ontmoetten elkaar in 1938 op de Piney Woods Country Life School in Mississippi, een school voor arme en zwarte kinderen, waar veel leerlingen wezen waren. De bandleider was aanvankelijk de oprichter en directeur van de school, Laurence C. Jones. In 1941 gingen de vrouwen als professioneel orkest verder en braken ze met de school. Ze vestigden zich in Arlington in Virginia.

Muziek en doorbraak

De leden kwamen uit uiteenlopende achtergronden, onder meer Latina, Aziatisch, blank, zwart en indiaans, en dat gaf de band haar internationale naam. Eddie Durham schreef de eerste arrangementen, Jesse Stone nam dat in 1941 over en haalde ervaren muzikanten binnen om de jongere speelsters te helpen. Het orkest speelde swing en jazz in theaters als het Apollo in New York, het Regal in Chicago en het Howard in Washington. In 1941 zetten ze in het Howard een kassarecord neer met vijfendertigduizend bezoekers in een week. Ze maakten ook korte films voor bioscopen. Door de rassenwetten in het Zuiden leefden ze deels in hun bus.

Invloed

In 1944 noemde het tijdschrift DownBeat hen het beste vrouwenorkest van Amerika. Maurice King leidde het orkest na Stone, en in 1948 speelden ze samen met Dizzy Gillespie. De band liet zien dat vrouwen een bigband op topniveau konden leiden, en werd later herontdekt toen Marian McPartland hen in 1980 naar een festival voor vrouwelijke jazzmusici haalde.

Luisteren

In School of Rock

• After Hours: Sessie 1 ReaderDe International Sweethearts of Rhythm, in 1937 opgericht op een school in Mississippi, groeiden in de jaren veertig uit tot een bekende bigband die helemaal uit vrouwen bestond, met zwarte, witte, Aziatische en Latijns-Amerikaanse speelsters.