2 talen
Harold Shapero
Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest
Harold Shapero was een Amerikaanse componist, geboren op 29 april 1920 in Lynn, Massachusetts. Hij speelde als kind piano en was een tijd pianist in dansorkesten. Met een vriend richtte hij de Hal Kenny Orchestra op, een jazzband uit het swingtijdperk. Zijn hart lag toch bij de klassieke muziek. Hij kreeg les van onder anderen Nicolas Slonimsky en Ernst Krenek, ging op zijn achttiende naar Harvard en studeerde bij Walter Piston. Later werkte hij met Paul Hindemith en Nadia Boulanger. Op Harvard raakte hij bevriend met Leonard Bernstein.
Muziek en doorbraak
Zijn Nine-Minute Overture werd in 1940 gespeeld in Tanglewood, onder leiding van Aaron Copland, en leverde hem in 1941 de Rome Prize op. In de jaren veertig schreef hij veel, waaronder drie pianosonates, een vioolsonate en kamermuziek. Zijn hoofdwerk was de Symphony for Classical Orchestra, een symfonie van ongeveer vijfenveertig minuten in vier delen. Bernstein dirigeerde de première in januari 1948 met het Boston Symphony Orchestra en nam het werk in 1953 op. Daarna raakte het grotendeels vergeten, tot André Previn het in 1986 opnieuw bracht.
Invloed
Shapero hoort bij de Amerikaanse componisten die klassieke vormen gebruikten met een eigentijdse, Amerikaanse stem. Hij overleed op 17 mei 2013. Zijn ervaring met swingjazz en met strenge klassieke techniek maakt hem een voorbeeld van grensverkeer tussen werelden.
Luisteren
Discografie
Studioalbums
- 2003Serenade in D for String Quintet / String Quartet / String Trio
- 2012Mind Meld: Works for One Piano, Four Hands
- 2021Cowell: Violin Sonata no. 1 / How Old Is Song / Shapero: Sonata for Piano 4 Hands
- ?Symphony for Classical Orchestra / Nine-Minute Overture
In School of Rock
- After Hours: Sessie 2 Reader
In juni 1957 gaf het Brandeis Jazz Festival zes componisten de opdracht om een nieuw stuk te schrijven: drie uit de jazz, Charles Mingus, Jimmy Giuffre en George Russell, en drie uit de klassieke muziek, Milton Babbitt, Harold Shapero en Schuller zelf.
