Willekeurig artikel Alle artikelen A–Z
2 talen

Graham Coxon

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Graham Coxon werd in 1969 geboren in Rinteln, in West-Duitsland, waar zijn vader als klarinettist en orkestleider in het Britse leger diende. Hij groeide op in Colchester, in Engeland. Daar leerde hij op zijn elfde op school Damon Albarn kennen. In het begin speelde Coxon saxofoon op de liedjes van Albarn, later gitaar in kleine bandjes in Colchester. Hij studeerde beeldende kunst aan Goldsmiths College in Londen, waar hij bassist Alex James ontmoette. Zijn grote muzikale voorbeeld was Syd Barrett van Pink Floyd.

Muziek en doorbraak

Zijn band Seymour veranderde op aandringen van de platenmaatschappij van naam en werd Blur. Coxon speelde alle gitaren, zong mee en drumde soms. In de tijd van de Britpop-strijd met Oasis in 1995 werd hij steeds wantrouwiger tegenover de muziekindustrie. Zijn voorliefde voor lo-fi en alternatieve muziek trok Blur eind jaren negentig naar een minder commercieel geluid. Hij zong zelf de hoofdstem in Coffee & TV. In 2002 stapte hij uit de band, na een behandeling voor zijn alcoholverslaving. In 2009 kwam Blur weer bij elkaar, en later volgden nieuwe albums als The Magic Whip.

Invloed

Al sinds 1998 maakt Coxon soloplaten, waarop hij zelf alle instrumenten speelt. Happiness in Magazines (2004) werd zijn grootste succes. Hij ontwerpt ook de hoezen van zijn platen, en die van Blurs album 13. Zijn gitaarspel is rusteloos, met glijdende akkoorden, korte loopjes en gebroken akkoorden, volgens een criticus meer beïnvloed door zijn saxofoonles dan door gewone gitaarles. Noel Gallagher van Oasis noemde hem een van de meest getalenteerde gitaristen van zijn generatie.

Luisteren

Luistertip. Luister naar Coffee & TV van Blur, waarin Graham Coxon zelf zingt. Let op zijn ingetogen manier van zingen, heel anders dan die van Damon Albarn, en op zijn eigenzinnige gitaarpartijen.

Discografie

Studioalbums

In School of Rock

Zie ook

Categorieën: Artiesten