Blind Willie Johnson

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Blind Willie Johnson was een Amerikaanse gospelblueszanger en gitarist, geboren op 25 januari 1897 in Pendleton, Texas, en overleden op 18 september 1945. Zijn vader, een pachter, gaf hem op zijn vijfde zijn eerste instrument, een gitaar van een sigarenkistje. Hij was niet blind geboren. Volgens de meeste biografen verloor hij op zijn zevende zijn zicht doordat zijn stiefmoeder hem met loogwater bespatte, een verhaal dat zijn weduwe Angeline Johnson vertelde. Hij wilde baptistenpredikant worden en speelde religieuze liederen op straathoeken, met een tinnen kop aan zijn gitaar om geld in op te halen.

Muziek en doorbraak

Zijn bekendste opnamen maakte hij tussen 1927 en 1930, dertig liedjes in vijf sessies. Daarbij hoort Dark Was the Night, Cold Was the Ground, een hymne zonder woorden waarin zijn slidegitaar de hoofdrol speelt. Verder nam hij Jesus Make Up My Dying Bed, It's Nobody's Fault but Mine en John the Revelator op. Zijn platen verkochten goed, maar als straatmuzikant en prediker had hij weinig geld. Over zijn leven is weinig vastgelegd, en historici als Samuel Charters hebben het later deels uitgezocht.

Invloed

In de jaren zestig kwam er nieuwe belangstelling voor hem, door zijn opname in Harry Smiths Anthology of American Folk Music en door Reverend Gary Davis. Beiden gelden als de belangrijkste spelers van heilige blues, religieuze teksten in bluesstijl. Dark Was the Night, Cold Was the Ground kreeg een plaats op de gouden platen van de Voyager-ruimtesondes die NASA in 1977 lanceerde. Johnson combineerde een zware borststem, slidegitaar en eigen vindingen, en beïnvloedde generaties musici.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 2021The Classic Years - 1927-1931

In School of Rock

• De Droomfabriek: Filmrol 3 ReaderHet voorbeeld was een opname uit 1927: Dark Was the Night, Cold Was the Ground van Blind Willie Johnson.