Ben Pollack

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Ben Pollack was een Amerikaanse drummer en bandleider, geboren in 1903 in Chicago. Hij leerde drummen op de middelbare school en speelde al als tiener professioneel. In 1923 sloot hij zich in Chicago aan bij de New Orleans Rhythm Kings en later bij de Harry Bastin Band in Los Angeles. In 1925 vormde hij in Chicago zijn eigen orkest van twaalf man, het Venice Ballroom Orchestra, ook bekend als Ben Pollack and his Californians, dat soms via de radio van WLW in Cincinnati te horen was.

Muziek en doorbraak

Pollacks grote gave was het ontdekken van talent. In zijn band speelden Benny Goodman, Glenn Miller, Jack Teagarden, Jimmy McPartland en later Harry James. Gil Rodin, een van de eerste leden, werd later directeur bij de Music Corporation of America. Vanaf ongeveer 1928 namen leden van de band met Irving Mills een enorme hoeveelheid hete dansmuziek en jazz op voor goedkope labels, onder allerlei schuilnamen. In 1928 verhuisde het orkest naar New York, speelde voor Broadwayshows en kreeg een vaste plek in het Park Central Hotel. Pollack zag zichzelf liever als bandleider en zanger en nam daarom Ray Bauduc aan als drummer. In 1929 vertrokken Goodman en McPartland.

Invloed

Omdat zoveel latere sterren van de swing bij hem begonnen, kreeg Pollack de bijnaam Father of Swing. Zijn orkest laat horen hoe de jazz van de jaren twintig overging in de bigbandstijl van de jaren dertig.

Luisteren