Atonaliteit en twaalftoonsmuziek

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Genre

Atonaliteit en twaalftoonsmuziek · In Wenen liet Arnold Schönberg rond 1908 de toonsoort helemaal los: er is geen grondtoon meer waar de muziek naar terugkeert. In Pierrot lunaire (1912) zegt en zingt een vrouwenstem tegelijk gedichten over een maanzieke clown. Rond 1921 bedacht Schönberg de twaalftoonsmethode, waarin alle twaalf tonen in een vaste reeks aan bod komen voordat er één terugkeert. Zijn leerlingen Alban Berg en Anton Webern werkten ermee verder, Berg in 1935 zelfs in een ontroerend vioolconcert.

Luisteren

• 
  Pierrot lunaire: Mondestrunken (Christine Schäfer, Ensemble Intercontemporain, Pierre Boulez) · Arnold Schönberg, 1912
• 
  Fünf Orchesterstücke op. 16: Farben (BBC Symphony Orchestra, Pierre Boulez) · Arnold Schönberg, 1909
• 
  Vioolconcert 'Dem Andenken eines Engels': Andante, Allegretto (Anne-Sophie Mutter) · Alban Berg, 1935

Zie ook

• Laatromantiek
• Elektronische studio en musique concrète
• Serialisme