Vic Flick

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Vic Flick was een Engelse studiogitarist, in de jaren zestig een van de drukste in Londen, en vooral bekend door de gitaarriff in het James Bond Theme. Hij werd in 1937 geboren in Worcester Park, Surrey, als zoon van een pianoleraar en een zangeres. Op zijn veertiende begon hij gitaar te spelen in de dansband van zijn vader. In de jaren vijftig speelde hij in bands in Butlin's vakantiekampen, werd hij gevraagd door bandleider Eric Winstone voor BBC-radio en toerde hij met de Bob Cort Skiffle Group en Paul Anka. Daarna kwam hij bij de John Barry Seven, en schreef hij Zapata, een hit uit 1961.

Muziek en doorbraak

In 1963 verliet hij de groep en groeide uit tot een van de belangrijkste sessiegitaristen van Londen. Hij speelde de leadgitaar in het James Bond Theme op de soundtrack van Dr. No en bleef tot ver in de jaren tachtig meewerken aan Bondfilms. Zijn gitaar is te horen op platen van Dusty Springfield, Nancy Sinatra, Cliff Richard en Shirley Bassey, op alle vroege hits van Tom Jones, zoals It's Not Unusual en What's New Pussycat?, en op Downtown van Petula Clark. Met Herman's Hermits speelde hij de riff in Silhouettes. Hij speelde met het George Martin Orchestra de solo in Ringo's Theme (This Boy) in de Beatlesfilm A Hard Day's Night, en op Paul McCartneys Thrillington.

Invloed

Hij schreef ook muziek voor films van Merchant Ivory, zoals Heat and Dust. In 2012 werd hij door de Academy of Motion Picture Arts and Sciences geëerd, en hij overleed in 2024. Flick laat horen hoe een studiomuzikant het geluid van een tijdperk bepaalt zonder op de hoes te staan.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1973Dynamic Rhythms
• 1975Flick's Own
• 1976Byways
• 1977Swings and Roundabouts
• 2000James Bond Now

In School of Rock

• De Droomfabriek: Filmrol 4 ReaderGitarist Vic Flick speelde de partij.