Tracy Chapman

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Tracy Chapman is een Amerikaanse singer-songwriter, geboren in 1964 in Cleveland. Haar moeder kocht een ukelele toen ze drie was, en op haar achtste schreef ze al liedjes op gitaar. Via een programma voor begaafde leerlingen kwam ze op een kostschool in Connecticut, waarna ze antropologie studeerde aan Tufts University. Daar speelde ze op straat in Harvard Square en op metroperrons. Een medestudent bracht een demo met Talkin' 'bout a Revolution onder de aandacht van een uitgever, en in 1987 tekende ze bij Elektra Records.

Muziek en doorbraak

Haar titelloze debuutalbum uit 1988 werd een groot succes. Een doorslaggevende rol speelde haar optreden op het Nelson Mandela 70th Birthday Tribute in Wembley Stadium, waar ze op het laatste moment inviel voor Stevie Wonder. Daarna steeg Fast Car snel in de Amerikaanse hitlijst. Het album won drie Grammy's, waaronder die voor beste nieuwe artiest. Later volgden onder meer Crossroads (1989), Matters of the Heart (1992) en New Beginning (1995), met de hit Give Me One Reason. Telling Stories, Let It Rain, Where You Live en Our Bright Future (2008) kwamen daarna.

Invloed

Haar muziek is sober: een akoestische gitaar, een warme, donkere stem en teksten over armoede, ongelijkheid en politiek. In 2023 behaalde Luke Combs met zijn cover van Fast Car een countryhit, waardoor Chapman de eerste zwarte artiest werd die een countryprijs voor Song of the Year won met een eigen compositie.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1988Tracy Chapman
• 1989Crossroads
• 1992Matters of the Heart
• 1995New Beginning
• 2000Telling Stories
• 2002Let It Rain
• 2008Our Bright Future
• 20214 Years Selection

Zie ook

• Tracy Chapman