Sid Vicious

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Sid Vicious, geboren als Simon John Ritchie, was een Engelse muzikant, vooral bekend als de tweede bassist van de punkband Sex Pistols. Hij werd in 1957 geboren in Londen, groeide op in Tunbridge Wells en later in Hackney. Op een fotografiecursus ontmoette hij John Lydon, de latere Johnny Rotten. Lydon gaf hem de bijnaam Sid Vicious, nadat Ritchie gebeten werd door Lydons hamster Sid, vernoemd naar Syd Barrett. Hij liep rond de modewinkel Sex van Malcolm McLaren en Vivienne Westwood en raakte zo in de kring rond de Sex Pistols.

Muziek en doorbraak

In 1976 hoorde hij bij de kring van muzikanten rond Siouxsie and the Banshees, waar hij een keer drumde, en bij de Flowers of Romance, die nooit optraden of opnamen. In februari 1977 verving hij Glen Matlock in de Sex Pistols, op initiatief van McLaren. Hij kon nauwelijks spelen. Op het debuutalbum Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols speelde gitarist Steve Jones vrijwel alle bas. Dat album verscheen in 1977 en kwam meteen op nummer 1 in het Verenigd Koninkrijk. Het wordt vaak het invloedrijkste punkalbum genoemd. Vicious werd het gezicht van de nihilistische kant van punk en raakte verslaafd aan heroïne.

Invloed

In 1977 ontmoette hij Nancy Spungen. Zij overleed in 1978 in New York, waarna hij werd aangeklaagd. Hij overleed zelf in 1979 op 21-jarige leeftijd aan een overdosis. Na zijn dood verscheen Sid Sings, met onder meer zijn zang op Born to Lose, opgenomen bij een kerstconcert voor kinderen van brandweerlieden in 1977. Hij bleef een icoon van de punkcultuur.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1979Sid Sings