2 talen
Scott LaFaro
Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest
Scott LaFaro was een Amerikaanse jazzbassist, geboren in 1936 in Newark, New Jersey. Hij speelde eerst piano, basklarinet en tenorsaxofoon, en begon pas op zijn achttiende met de contrabas, omdat een strijkinstrument verplicht was voor studenten muziekonderwijs. Hij speelde in de bigband van Buddy Morrow, in Los Angeles met Victor Feldman en Hampton Hawes en later met Chet Baker, Stan Kenton, Cal Tjader en Benny Goodman.
Muziek en doorbraak
In 1959 voegde hij zich bij pianist Bill Evans, die net uit het sextet van Miles Davis was vertrokken. Met Evans en drummer Paul Motian ontwikkelde hij een tegenmelodische aanpak: de bas speelde niet alleen een gebruikelijke walking bass, maar voerde een eigen gesprek met de piano. Het trio zag zichzelf als drie gelijkwaardige stemmen die samen één muzikaal idee uitwerken, vaak zonder dat een van hen expliciet de tel hield. In januari 1961 nam hij ook de plaats van Charlie Haden bij Ornette Coleman in. Op de laatste dag van twee weken in de Village Vanguard in juni 1961 werden twee albums opgenomen: Sunday at the Village Vanguard en Waltz for Debby.
Invloed
Op 6 juli 1961 kwam LaFaro om bij een auto-ongeluk. Hij was vijfentwintig. Evans stopte maandenlang met optreden. Hoewel zijn loopbaan kort was, geldt LaFaro als een van de invloedrijkste bassisten van de jazz. Zijn virtuositeit en zijn tegenmelodieen veranderden het idee van wat een bas in een trio kan doen.
Luisteren
Discografie
Studioalbums
- 1978The Legendary Scott Lafaro
- 20051960
- 2009Pieces of Jade
Genoemd in andere artikelen
- Het nieuwe pianotrio Genre
Het trio van Bill Evans met bassist Scott LaFaro en drummer Paul Motian liet rond 1960 horen dat de drie spelers gelijkwaardig kunnen samenspelen in plaats van dat bas en drums alleen begeleiden.