Rudolf Werthen

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Rudolf Werthen is een Belgische violist, dirigent en docent. Hij werd geboren in Mechelen en kreeg les van André Gertler en Henryk Szeryng. In 1971 was hij laureaat, met de zevende prijs voor viool, van de Koningin Elisabethwedstrijd. In 1985 zat hij daar zelf in de jury. Sinds 1975 geeft hij les aan het Koninklijk Conservatorium Gent.

Muziek en doorbraak

Werthen is oprichter en artistiek leider van het orkest I Fiamminghi. In 1989 was hij chef-dirigent van het symfonieorkest van de Vlaamse Opera. Met I Fiamminghi nam hij onder meer Le quattro stagioni op in 1986, en cellconcerten in 1987 en 1994, daarnaast het album Fratres. Zijn discografie loopt van 1981 tot 2006 en is breed: ze bevat muziek van de Letse componist Peteris Vasks, van Takemitsu en van hedendaagse componisten, en ook Tango - La elegia de quienes ya no estan uit 1999. Dat laat zien dat hij zich niet beperkte tot het standaardrepertoire maar ook nieuwe en minder bekende muziek bracht.

Invloed

Zijn betekenis ligt in het werk als orkestleider en leraar in Vlaanderen. Hij hoort bij de dirigenten die het repertoire van de twintigste eeuw en hedendaagse muziek naar de concertzaal en de plaat brachten.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1981Rudolf Werthen, I Fiamminghi
• 1986Le quattro stagioni
• 1987Concertos for Cello and Orchestra
• 1994Cello Concertos
• 1994Fratres
• 1995Celestial Gate
• 1996Creations / To Music / Elegy for Orchestra / Promenade Overture / Campane di Ravello / Voyage
• 1996Three Pieces In Old Style / Good Night / Kleines Requiem
• 1997Music of Peteris Vasks
• 1998Music of Takemitsu
• 1998The Protecting Veil
• 1999Tango - La elegia de quienes ya no estan
• 2006Light Sorrow / Mourned by the Wind