Primal Scream

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Primal Scream is een Schotse rockband die in 1982 in Glasgow begon rond zanger Bobby Gillespie en gitarist Jim Beattie. Beiden waren schoolvrienden en maakten eerst elementaire geluidsbanden: Gillespie sloeg twee vuilnisbakdeksels tegen elkaar, Beattie speelde fuzzgitaar. Daarna speelden ze nummers van The Velvet Underground en The Byrds na en schreven ze eigen liedjes, gebaseerd op basloopjes van Jah Wobble en Peter Hook. De naam komt uit het titelnummer van het debuutalbum van The Fall. Primal Scream speelde in 1982 voor het eerst live.

Muziek en doorbraak

De loopbaan kwam pas echt op gang toen Gillespie ophield als drummer van The Jesus and Mary Chain, waar hij een tijd tussen twee bands wisselde. In het midden van de jaren tachtig hoorde de groep bij de indiepopscene, en Velocity Girl uit 1986 is een voorbeeld uit die tijd. Daarna schoof ze op naar een psychedelisch en garagerockgeluid, met platen als Sonic Flower Groove (1987) en Primal Scream (1989). Met Screamadelica in 1991 voegde ze er dansmuziek aan toe en brak ze door bij het grote publiek.

Invloed

Op latere albums bleef de band zoeken. Give Out but Don't Give Up (1994), Vanishing Point (1997) en XTRMNTR (2000) laten blues, triphop en industriële rock horen. Het meest recente album, Come Ahead, verscheen op 8 november 2024. Voor de popgeschiedenis is Primal Scream belangrijk omdat ze liet zien dat een gitaarband uit de indiehoek de dansvloer en het lange feest van de acid house kon omarmen, zonder haar rockkant te verliezen.

Luisteren

• 
  Velocity Girl · Primal Scream, 1986
  Apple Music ↗

Discografie

Studioalbums

• 1987Sonic Flower Groove
• 1989Primal Scream
• 1991Screamadelica
• 1994Give Out but Don’t Give Up
• 1997Vanishing Point
• 2000XTRMNTR
• 2002Evil Heat
• 2006Riot City Blues
• 2008Beautiful Future
• 2013More Light
• 2016Chaosmosis
• 2024Come Ahead

Zie ook

• Riot City Blues
• More Light
• Indiepop en shoegaze