Paul Butterfield

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Paul Butterfield werd in 1942 geboren in Chicago en groeide op in de wijk Hyde Park. Hij leerde eerst klassiek dwarsfluit, maar een knieblessure en zijn groeiende liefde voor de blues brachten hem op een ander pad. Hij werd mondharmonicaspeler en zanger en kwam in de bluesclubs van Chicago, waar Muddy Waters hem aanmoedigde en liet meespelen. Met gitarist Elvin Bishop vormde hij in 1963 een band met bassist Jerome Arnold en drummer Sam Lay, beiden uit de band van Howlin' Wolf. Na een succesvolle reeks optredens in de club Big John's kwam gitarist Mike Bloomfield erbij en tekende de groep bij Elektra Records.

Muziek en doorbraak

De Paul Butterfield Blues Band bracht in 1965 het debuutalbum The Paul Butterfield Blues Band uit. In 1966 volgde East-West, waarop de band ook jazzinvloeden liet horen. The Resurrection of Pigboy Crabshaw (1967) haalde de hoogste plaats van al zijn albums in de Amerikaanse lijst. De band speelde op het Monterey Pop Festival en op Woodstock. Hij nam later ook op met zijn leermeester Muddy Waters en met leden van The Band. Butterfield overleed in 1987.

Invloed

De groep combineerde elektrische Chicago blues met de felheid van rock en was een van de eerste raciaal gemengde bluesbands. Dat bracht de blues bij een jong, wit en breder publiek. Butterfield geldt als een van de bekendste bluesharpspelers. In 2006 werd hij opgenomen in de Blues Hall of Fame, en in 2015 volgde de Rock and Roll Hall of Fame voor hem en de eerste bandleden.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1972Steelyard Blues (soundtrack)
• 1976Put It in Your Ear
• 1980North South
• 1986The Legendary Paul Butterfield Rides Again