2 talen

Parliament

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Parliament

Richard Anderson · CC BY-SA 2.0

Opgericht	1968
Herkomst	Plainfield (New Jersey)
Genre	Funk, Detroit-techno
Studioalbums	12 (1970–2020)
Bekende werken	Up for the Down Stroke, Chocolate City, Mothership Connection, The Clones of Dr. Funkenstein, Funkentelechy vs. the Placebo Syndrome
In School of Rock	Mixtape 6, Mixtape 8

Parliament was een Amerikaanse funkband rond zanger en producer George Clinton. De groep groeide uit The Parliaments, een doowopgroep uit Plainfield in New Jersey die in 1967 een hit had met (I Wanna) Testify. Vanaf 1968 werkte Clinton met twee bands tegelijk: Parliament en Funkadelic, met grotendeels dezelfde muzikanten. Samen heetten ze P-Funk. Funkadelic was de ruigere rockkant, Parliament de commerciëlere kant, met blazers, synthesizers en een eigen sciencefictionwereld.

Muziek en doorbraak

De doorbraak kwam nadat Clinton de naam in 1974 nieuw leven inblies bij het label Casablanca. Op Mothership Connection (1975) landen zwarte Amerikanen in een ruimteschip om de funk naar de aarde te brengen. Op het podium daalde een groot ruimteschip neer, het Mothership. De single Give Up the Funk (Tear the Roof off the Sucker), geschreven door Clinton, Bootsy Collins en Jerome Brailey, verscheen in april 1976. Hij kwam op nummer 5 in de Amerikaanse soullijst en nummer 15 in de Hot 100, en werd de eerste miljoenenverkoper van de groep. Op Flash Light (1977) bouwde toetsenist Bernie Worrell de baslijn met meerdere Minimoogs.

Invloed

In 1997 werden zestien leden van Parliament-Funkadelic opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Hiphop gebruikte de grooves als bouwmateriaal: Snoop Doggy Dogg speelde op Who Am I? (What's My Name?) (1993) een stuk van Give Up the Funk na. De mix van zwarte muziek en ruimtevaart is een vroeg voorbeeld van afrofuturisme. In Detroit draaide dj The Electrifying Mojo Parliament naast Kraftwerk, en techno groeide uit die combinatie. Een replica van het Mothership staat nu in het Smithsonian-museum voor Afro-Amerikaanse geschiedenis in Washington.

Luisteren

Luistertip. Luister in Give Up the Funk naar de stemmen: een diepe basstem opent, daarna zingen verschillende koren door elkaar en antwoorden ze elkaar ('We want the funk'). Daaronder blijft één strakke groove op bas en drums doorlopen, zodat alle aandacht naar het spel van de stemmen gaat.

Give Up the Funk · Parliament, 1975
Apple Music ↗

Discografie

Studioalbums

1970Osmium
1974Up for the Down Stroke
1975Chocolate City
1975Mothership Connection
1976The Clones of Dr. Funkenstein
1977Funkentelechy vs. the Placebo Syndrome
1978Motor Booty Affair
1979Gloryhallastoopid (or, Pin the Tail on the Funky)
1980Trombipulation
1994Music From the Motion Picture PCU (soundtrack)
2018Medicaid Fraud Dogg
2020Straight From #1 Bimini Road

In School of Rock

Mixtape 6: Fear of a Black Planet ReaderZijn twee groepen, Parliament en Funkadelic, vormden samen een collectief van tientallen muzikanten dat bekendstond als P-Funk.
Mixtape 8: Elektronische muziek ReaderZe luisterden naar de radioshow van The Electrifying Mojo, een dj die funk van Parliament naast Kraftwerk en Europese synthpop draaide.

Genoemd in andere artikelen

Detroit-techno GenreIn Belleville bij Detroit groeiden Juan Atkins, Derrick May en Kevin Saunderson op met de radioshow van The Electrifying Mojo, die Parliament naast Kraftwerk draaide.
Minimoog TechniekBernie Worrell speelde er de bas mee in de funk van Parliament, Kraftwerk gebruikte hem op Autobahn, en Gary Numan bracht hem in de synthpop.

Zie ook

Bronnen

Categorieën: Artiesten Funk Detroit-techno