Owen Bradley

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

William Owen Bradley was een Amerikaanse muzikant, bandleider en producer, geboren op 21 oktober 1915 in Westmoreland, Tennessee, en overleden op 7 januari 1998. Samen met Chet Atkins, Bob Ferguson, Bill Porter en Don Law was hij een van de belangrijkste bouwers van het Nashville-geluid in de country en rockabilly van de jaren vijftig en zestig. In 1935 kreeg hij werk bij radiostation WSM, thuishaven van de Grand Ole Opry, en in 1942 werd hij er muzikaal leider.

Muziek en doorbraak

In 1947 haalde de countryafdeling van Decca hem als arrangeur en songwriter binnen. Hij produceerde Red Foleys hit Chattanoogie Shoe Shine Boy uit 1950 en Kitty Wells' It Wasn't God Who Made Honky Tonk Angels uit 1952,. In 1954 bouwde hij samen met zijn broer Harold in een huis in Nashville de eerste studio van wat later Music Row zou worden. Later stond die bekend als de Quonset hut studio. In 1958 volgde hij Paul Cohen op als hoofd van Decca in Nashville en begon hij aan wat het Nashville-geluid zou heten.

Invloed

Country werd tot dan toe als eenvoudig en folkloristisch gezien. Bradley en zijn ploeg uitgekozen muzikanten, bekend als de A-Team, gaven de melodieën verfijndere teksten en een verzorgd popgeluid. Bradley zei dat ze de viool en de steelgitaar hadden weggelaten en koren hadden toegevoegd. De zangers die hij produceerde, zoals Kitty Wells, Patsy Cline, Brenda Lee, Loretta Lynn en Conway Twitty, werden bekende namen, en ook rock-'n-rollzangers als Buddy Holly en Gene Vincent namen bij hem op.

Luisteren

Discografie

Studioalbums

• 1956Organ and Chimes
• 1961All the Way

Genoemd in andere artikelen

• Nashville sound GenreProducers in Nashville, zoals Chet Atkins en Owen Bradley, antwoordden met een gladdere klank: strijkers, achtergrondkoren en een zachte piano in plaats van viool en steelgitaar.

Zie ook

• Nashville sound