Willekeurig artikel Alle artikelen A–Z
2 talen

Orchestral Manoeuvres in the Dark

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Orchestral Manoeuvres in the Dark, kortweg OMD, is een Engelse elektronische band. Andy McCluskey (zang en bas) en Paul Humphreys (toetsen en zang) kenden elkaar van de lagere school in Meols, bij Liverpool. Als tieners speelden ze in lokale bandjes en ontdekten ze Kraftwerk. In 1978 begonnen ze samen OMD. De lange naam kozen ze zodat niemand hen voor een punkband zou aanzien. Ze hadden weinig geld en speelden op tweedehands instrumenten en zelfgebouwde apparaten. Op het podium speelden ze mee met een bandrecorder die ze Winston noemden, naar de hoofdpersoon uit 1984 van George Orwell.

Muziek en doorbraak

Hun eerste single Electricity verscheen in 1979 op Factory Records, met een hoes van Peter Saville. Gary Numan nam hen datzelfde jaar mee op tournee. Met het voorschot van hun nieuwe label bouwden ze een eigen studio in Liverpool. Na het debuut Orchestral Manoeuvres in the Dark (1980) volgde Organisation, met de antioorlogssong Enola Gay, die in heel Europa een hit werd. Architecture & Morality (1981) leverde drie hitsingles op. Het experimentele Dazzle Ships (1983) viel slecht, waarna de band met Junk Culture (1984) toegankelijker werd en in Amerika doorbrak met If You Leave uit de film Pretty in Pink.

Invloed

OMD combineerde een kale, experimentele aanpak met popmelodieën: synthesizers, drumcomputers en heldere zanglijnen. Daarmee werden McCluskey en Humphreys belangrijke grondleggers van de synthpop. Na een breuk en een periode met McCluskey alleen kwamen ze in 2006 weer samen. Veel latere elektronische acts noemen OMD als voorbeeld.

Luisteren

Luistertip. Luister naar Enola Gay uit 1980. Let op de vrolijke synthesizermelodie en de snelle drumcomputer, en hoe die klinken tegenover de tekst, die over de atoombom op Hiroshima gaat.

Discografie

Studioalbums

In School of Rock

Zie ook

Categorieën: Artiesten