2 talen
Matthew Fisher
Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest
Matthew Fisher is een Engelse organist, geboren in 1946 in Croydon, bij Londen. Hij is vooral bekend als organist van Procol Harum, de groep waarbij hij begin 1967 kwam. Datzelfde jaar verscheen A Whiter Shade of Pale, dat wekenlang op 1 stond in Engeland. Fisher speelde de Hammondpartij, met de bekende melodie in het intro en de solo's tussen de coupletten.
Muziek en doorbraak
Eind 1969 verliet Fisher de groep. Hij werd producer, onder meer van gitarist Robin Trower, wiens albums Bridge of Sighs en For Earth Below in Amerika goud werden. Hij maakte ook soloplaten, zoals Journey's End (1973) en I'll Be There (1974). Van 1991 tot 2004 speelde hij weer bij Procol Harum. Na een studie in Cambridge werd hij in 1995 computerprogrammeur.
Invloed
Fisher vond dat hij als medeschrijver van A Whiter Shade of Pale genoemd moest worden, omdat de orgelpartij zo bepalend was. De andere schrijvers weigerden dat. In 2006 oordeelde het Londense High Court dat hij medeauteur was, en kende hem 40 procent van het componistenaandeel toe. In hoger beroep kreeg hij geen geld, omdat hij te lang had gewacht met zijn claim, maar in 2009 herstelde het House of Lords de eerste uitspraak: volgens het Engelse auteursrecht bestaat er voor zo'n claim geen termijn. De zaak laat zien dat een instrumentale partij net zo goed deel van een compositie kan zijn als de melodie en de tekst.
Luisteren
Discografie
Studioalbums
- 1973Journey's End
- 1974I'll Be There
- 1980Matthew Fisher
- 1981Strange Days
- 1994A Whiter Shade of Dirty Water
- 2012A Salty Dog Returns
In School of Rock
- Mixtape 9: Het instrument Reader
A Whiter Shade of Pale van Procol Harum (1967) opent met een Hammondmelodie van organist Matthew Fisher.