Man Parrish

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Man Parrish groeide op in Brooklyn, New York. Op zijn veertiende verliet hij het ouderlijk huis en werd hij een vaste gast in de nachtclub Studio 54 in Manhattan. Zijn bijnaam Man kreeg hij van Andy Warhol en verscheen voor het eerst in diens tijdschrift Interview. Zijn vroege optredens in hiphopclubs in de Bronx waren spektakels met licht, glitter en vuurwerk, geïnspireerd door de sfeer van Warhol en door groepen als de Cold Crush Brothers.

Muziek en doorbraak

Zijn eerste plaat was Hip Hop, Be Bop (Don't Stop) uit 1982. Het is elektronische dansmuziek met een strak drumcomputerritme en synthesizers: het soort geluid dat in het begin van de jaren tachtig electro werd genoemd. Parrish vertelde dat de plaat uit de hiphopscene werd gehaald toen bleek dat hij wit en homoseksueel was. Zijn grootste Britse hit was Male Stripper, gemaakt met Man 2 Man, die de vierde plaats haalde.

Invloed

Na zijn eerste succes tekende hij bij Elektra en kreeg hij Tony DeFries als manager, maar in 1984 liet het label hem vallen omdat het zijn voltooide album niet wilde uitbrengen. Hij mixte en produceerde daarna voor onder anderen Boy George, Michael Jackson en Gloria Gaynor. Samen met Kraftwerk, Yellow Magic Orchestra en Afrika Bambaataa wordt hij gerekend tot de makers die electro vormgaven. In 2018 nam het Museum of Modern Art in New York drie van zijn werken op in de collectie, waaronder de videoclip van zijn debuutsingle.

Luisteren

• 
  Hip Hop, Be Bop (Don't Stop) · Man Parrish, 1982
  Apple Music ↗

Discografie

Studioalbums

• 1982Man Parrish
• 1985Boogie Down
• 19962
• 1998Dreamtime
• 2019Hot Rod to Hell