Lord Flea

Uit HitStory, de popencyclopedie van School of Rock · Artiest

Lord Flea was het podiumnaam van Norman Byfield Thomas, een Jamaicaanse mentomuzikant uit Kingston, die in 1959 overleed. Hij begon in de dancings van Kingston en kreeg in 1949 een jaar lang een vaste plek nadat hij talentenjachten had gewonnen. Met steun van lokale zakenmannen nam hij platen op. De eigenaar van Club Calypso in Miami zocht in Jamaica naar een authentiek geluid en bood hem en zijn band, de Calypsonians, een verblijf van maanden in de Verenigde Staten.

Muziek en doorbraak

De muziek werd als calypso verkocht, maar Flea noemde zijn stijl mento. Hij legde in 1957 uit dat die naam in Jamaica gebruikt werd tot calypso een verzamelnaam werd voor alle West-Indische muziek. De bandleden hadden kleurrijke namen als Count Slick, Count Spoon en Prince Charles, en bassist Fish Ray gebruikte al een walking bass. In 1957 trad de groep op in The Perry Como Show, nam het album Swingin' Calypsos op voor Capitol en speelde in de films Calypso Joe en Bop Girl Goes Calypso. Met Shake Shake Sonora kreeg hij een goede recensie in Billboard.

Invloed

Zijn teksten zijn grappig. Zo zingt hij over een bemoeizuchtige hospita in Mister Give Me Ma Rent. Flea werd ziek en overleed in 1959. Zijn begrafenisstoet was destijds de langste die Miami-Dade ooit had gezien. Hij hielp de calypsomode in de Verenigde Staten op gang, al verdienden Amerikaanse imitators er meer aan.

Luisteren

• 
  Naughty Little Flea · Lord Flea, 1957
  Apple Music ↗

Discografie

Studioalbums

• 1957Swingin' Calypsos